You are currently browsing the category archive for the ‘A crítica di…’ category.

Dous homens ante a fotografía dun concerto de hai 12 anos:

Homem 1: Madia leva, eu con pantalóns de campana.

Homem 2: O mesmo dirás cando vexas fotos do pucho ese co que andas agora.

Señora que canta nunha praza, acompañada doutra señora e de dous anciáns, cancións de misa e o himno da Armada, ante a visión de tres dos Homens realizando proezas futbolísticas cun balón de gomaespuma: A estes o que lles facía falta é facer a mili.

A próxima fin de semana estamos en Abegondo, o venres, e en Guitiriz, o domingo. Nunca tocamos en ningún dos dous lugares, así que nos apetece ben!

Venres 29: ABEGONDO

Obradoiro: Telecentro, rúa San Marcos s/n. 18.00h. Concerto: Salón de Actos do Concello, 20.00h.

Domingo 1: GUITIRIZ

Obradoiro: Telecentro-Aula Guitiriz. 18.00h. Concerto: Casa Habanera, 20.00h.

O outro día en Brión dixéronnos unha das mellores da nosa carreira deportiva. Despois de case dous centos de concertos, algúns multitudinarios e moitos outros bordeando o lixo extremo, agradécese que se che achegue un rapaz e che diga:

Espectador novo: Eu tamén teño un grupo, levamos cinco meses ensaiando. Iamos cantar en inglés, pero vimos o voso vídeo do Calamar e decidimos facelo en galego.

Gracias, bróder!

Sección de percusión, o sábado pasado en Brión (cantas palabras en -ón!)

Homem (letrista habitual): Para este disco prometo rimas en asonante; esta é unha excepción, para arrancar.

Outro homem (barbudo e escéptico, lendo a letra en cuestión, outra máis con versos rematados en ‘ar’ e ‘er’): Como che gusta rimar.

Hoxe recuperamos o bo hábito que teñen algúns grupos de ensaiar. E con cancións novas e ata optimistas!

Un homem (digamos que percusionista) a outro homem (letrista habitual): Podíamos ordenar as cancións do disco pola terminación das rimas: na cara A as da primeira e segunda conxugacións, e na B as da terceira e as que fas que acaban en ‘on’.

Homem (mentres acumula material de percusión nas dúas mans): E agora chega ese momento do concerto no que as paso putas.

Espectadora moi nova aos Homens, despois dun concerto: Non é por nada, pero parecédesvos moito ás cancións do Xabarín que escoitaba cando era pequena.

Homem: Si, si, de algún sitio hai que copiar.

Un homem a outro homem: O indie é o mesmo que o mainstream, pero a escala. Porque me nego a considerar os peinados como unha diferencia.

O outro homem ao primeiro homem: Si, tio. Quiero ser califa en lugar del califa.

Un homem ao resto dos homens, posuídos pola febre de levar os monitores por auriculares en lugar de cargar co tradicional altavoz enorme e a volume brutal: Pero a ver, a ver, en que momento nos convertemos nun grupo de pusilánimes?!!!

Un Homem a outro dos Homens: Oes, se falleces déixasme escribirche un obituario que se titule ‘Un Tocornal del bajo’?

Si, efectivamente, estamos deixando que nos medren as barbas, uns con máis éxito que os outros.