(Efectivamente, este é un deses posts que se programan para aparecer horas despois de seren escritos. É de supoñer que, neste preciso instante, esteamos superando entre lamentos a resaca da festa de cumpreanos da Molinera. Marabillas da tecnoloxía).

Euskal Etxea.
Plaçeta Montcada 1-3, 08003 Barcelona. Tlf. +34 933 102 185

Degustazionak menu para tres homens:
Entrante de pauciños de pan con distintos tipos de sal.
1.- Gabardina de cabaciña e marmelada de tomate.
2.- Foie con pó de laranxa e módena.
3.- Atún semicrú con guacamole, solla, sésamo e mapoula.
4.- Revolto de cogomelos líquido, fungos confitados e aceite de ceboliño.
5.- Ravioli de boi e zugo de lagostino.
6.- Copa de chipiróns na súa tinta, o seu zugo, crema de allos e alloporro frixido.
7.- Manciñas de porco con mazá asada e xamón ibérico.
8.- Toco de chuleta con cebola dóce e fungos en demi-glacé.
9.- Piña colada.
10.- Biscoito bébedo de antxour saltsa.

Viño: Arabarte Reserva (Rioja)

Café
Gin tonic

Prezo por cabeza: 30€

Filosóficamente científicos e empiristas militantes, The Homens aplicámonos de vez en cando ao sano experimento de explorar a capacidade dos nosos estómagos, que habitualmente nos sorprenden gratamente. O noso Los Álamos particular foi este verán a Euskal Etxea de Barcelona. Digamos como contexto que viñamos de facer paradas gastronómicas en Cacabelos e en Logroño, das que quizá se fale aquí máis adiante, e que, aínda así, Marta (gracias por todo!) e Aritz foron capaces de meternos pola boca unha ducia de pratos, cada un máis bo e mellor servido que o anterior. A mestura de estupendos ingredientes de toda a vida coas reviravoltas que lles dá o cociñeiro (ademais dun prezo incriblemente asequible para o que un embucha) explican por que a Euskal Etxea está petada case cada noite.

Houbo quen patinou; tamén houbo quen tomou na literalidade iso de que o gin tonic é un estupendo dixestivo (a partir do cuarto a teoría compróbase decididamente falsa). Con todo, non fai falta recorrer a tubos de ensaio nin análises espectrográficas para concluír que si, a Eukal Etxea é un puto templo.